12 Ağustos 2010 Perşembe

Orada bir köy var uzakta...


Kiminle konuşsam mutsuz büyükşehirde...Özellikle de İstanbul'da...Trafiğinden, insanlarından, gürültüden, stresten kaçmak istiyor herkes. Bir arkadaşım diyor ki oğlumun öğretmenini tanıyayım, büyüyünce nerede acaba diye düşünmeyeyim, İstanbul'da sahip olamadığım bahçeli evim olsun bir sahil kıyısında...İstanbul'a sadece kültürel faaliyetler için geleyim bir turist gibi...Bir başkası gel bir çiftlik kuralım beraber diyor! Organik ürünler üretelim; reçelinden salçasına, sabununa...Çocuklarımız köy okula gitsinler...Sicilyalılar gibi uzun, kalabalık sofralarımız olsun herkesin yüzünün güldüğü...Bana sorsanız; ben her yere uyum sağlarım aslında. Ne de olsa memur çocuğuyum. İlkokula bir yerde başlayıp, başka bir yerde bitirdim. Ortaokul da keza öyle. Kah batıda, kah doğuda olduk. O yüzden İstanbul'la çok derin bağlarım yok benim. Kuzum doğma-büyüme İstanbullu olmasına rağmen dilinde hep kaçmak var..."Büyük şehrin derdi de büyük olur." sözü doğru galiba. Trafiği de büyük, stresi de büyük. Küçük bir şehirde ya da bir kasabada insanın en fazla ne stresi olabilir ki diye düşünüyor insan ister istemez. Basit yaşam-basit dertler sloganımız olabilir. Slow Cities akımını duymuşsunuzdur mutlaka. Yavaş şehir; yavaş yemek, bol yeşil alan, çoğunlukla bisiklet kullanımı ve az nüfus...Şu anda Türkiye'de sadece Seferihisar bu ünvana hak kazanmış durumda. İncelense daha birçok yer çıkacaktır aslında...
Hepimizin istediği yavaş bir yaşam sanırım. Sakin, daha az stresli, daha doğal, daha küçük, daha basit bir yaşam...
Benim hayallerimi süsleyense; tabiki bir sahil kasabasında, büyük bir verandası olan bahçeli bir ev...O bahçede çocuklar koşuşturmalı, verandasında büyük sofralar kurulmalı en doğalından...Dostlarım iki adım ötede olmalı...Bahçemden topladığım domatesler kahvaltıda tabağımı süslemeli...Bir de kasabanın modern fırını olayım ben. Doğal ekmekler, poğaçalar, pastalar, kekler...Ne dersiniz? Gerçekleştirmek çok da zor olmamalı!

9 yorum:

cecilia dedi ki...

ne güzel hayaller, tam hislere tercüman olmuş benim de istediğim böyle bişi, zor değil aslında ama gelgitlerimiz olio bazen böylesi radikal değişim kararlarında, ne diyelim umarım kavuşuruz en yakın zamanda sahil kasabasındaki büyük verandalı bahçeli evimize :)

n@zo dedi ki...

herkesin hayali böyle sanırım.. ben eşime anlatınca köyde yaşasak deyince, dayanabileceğin gün sayısı 10'u geçmez diyor.
Ben büyükşehirde doğup büyümedim. şimdi de büyük bir şehirde yaşamıyorum ve sürekli şikayetlerim oluyor. aradığımı bulamıyorum, dilediğim gibi gezemiyorum. herşey sınırlı. çok mutsuz değilim belki ama daha iyi imkanları olan bir şehirde yaşamayı istiyorum.
bi öyle istiyorum, bi böyle yani..
ama şu pastane fikri var ya, harika!!

Anne ve Bebisi dedi ki...

Hepsi, bir anlik karara ve gemileri yakmaya bakar :)

Asortik Krep dedi ki...

Ben dediğini yaptım, kendine göre zorlukları da var. Emekli olmadan yeni bir yaşam sürdürmek zor sahil kasabasında bile olsan. Bir miktar bunların cevabı var gibi bende,okuyorsun sanırım.
Ben büyükşehirde büyüdüm, arıyorum ama alıştın mı da çok zor geliyor şehir hayatı.Mesela artık gidip bir apartmanda oturamam evdeki rahatlıktan sonra. Ya da bahçesi olmayan bir hayat hayat değil gibi.. Eskiden her hafta sonu yazlığa giderdik bunları yaşamak için,şimdi tek evde her hayatı yaşıyoruz. Bence mütevazi bir hayat yaşayabilirim diyen herkes sahil de bir kasabada yaşayabilir.
Evet hayatımız güzel ama paylaşmak istediğimiz insanlarda çok uzakta.Bazen bu çok zor geliyor.Benim ise tek derdim anne ve babam yaşlandığında onlardan uzak yaşamak.. Onun haricinde her türlü şeyle başa çıkabiliyorsun.Ne zaman konuşmak istersen ben hazırım.

Kirpikteki Gözyaşı dedi ki...

Amin! İnşallah Cecilia! Zamanı gelince olacak bence:)

Nazocum bu komşunun tavuğu kaz misali oluyor galiba. Herkes uzaktakini istiyor:) İmkanlar açısından haklısın ama düşünüyorum da bir kasabada olsam en fazla neye ihtiyacım olur:) Olsa da mutlaka yakında bulanan bir şehir olur da gider temin ederiz:) Hem dedim ya kültürel faaliyetler için gideriz büyük şehirlere:)Pastane esas hayalim:))

İşte o gemilere yakacak kıvama gelmedik belki daha Esracım:) Kim bilir???

Asortikcim bilmez miyim:)) Konuşmuştuk seninle bir ara. Temkinlisin bu konuda biliyorum ve tavsiyelerin hep kulağımda küpe;)

yass dedi ki...

uzun zamandır coban olmayı hayal edıyorum.

Yurdanur dedi ki...

Antalya'da yaşıyorum ve inanın burasıda artık bir büyük şehir.Bazen binalar ve arabalar üstüme üstüme geliyor.Ben de hayatımı birleştireceğim sevgilimle birlikte Karadeniz de yaşama kararı aldım.Yavaş yavaş toparlanmaya başladım.Bu sıcakta bu kalabalıkta yapamıyacağımı anladım.Hepimizin yeni hayatında şansı açık olsun..

Yurdanur

Kirpikteki Gözyaşı dedi ki...

Belki öyle daha mutlu olursun Yass:)) Kim bilir??

Yurdanur merhaba:) Karadeniz benim de aklımın bir köşesinde hep...Şimdiden tebrik ederim! Mutluluklar:)

keyf_i sibel dedi ki...

bir ben miyim diyorum bana alaycı gözlerle bakan eşime;yeşillikler, ağaçlar, kendi ürettiğin sebzeler, bol oksijen, huzur kokusu...bir ben değilmişim.teşekkürler...